De 20e eeuw GoN

UKEssays maakt gebruik van een veiligheidsdienst om zichzelf te beschermen tegen online aanvallen. De actie die u zojuist hebt uitgevoerd, heeft de beveiligingsoplossing geactiveerd. Er zijn verschillende acties die dit blok kunnen activeren, inclusief het indienen van een bepaald woord of de uitdrukking, een SQL-opdracht of misvormde gegevens.

De e eeuw go-n: woordenboek van wereld biografie, volume, volume

deze website gebruikt een beveiligingsservice om zichzelf te beschermen tegen online aanvallen. De actie die u zojuist hebt uitgevoerd, heeft de beveiligingsoplossing geactiveerd. Er zijn verschillende acties die dit blok kunnen activeren, inclusief het indienen van een bepaald woord of de uitdrukking, een SQL-opdracht of misvormde gegevens.

wat kan ik doen om dit op te lossen?

Vaslav Nijinsky als de faun bij de première van de productie van de Middag van de Faun in het Theatre du Chatelet in Parijs de Ballets Russes' mei 1912. Klik hier om de volledig in kostuum te zien. Edward Gooch / Getty Images verberg bijschrift

Als uw idee van ballet is een vlaag van tutu's en toeshoes, zal een nieuwe tentoonstelling in de National Gallery of Art in Washington uw visie uit te breiden. "Diaghilev en de Ballets Russes" toont de revolutionaire impact van een groep dansers, componisten, kunstenaars en choreografen die op de klassieke dans aan het begin van de 20e eeuw.

De tentoonstelling is voorzien van zilver en rood geschilderd ontwerpen voor kostuums, goud- en-pearl ingelegd prinselijke gewaden, een plat gordijn bedacht door Pablo Picasso, en een film van de beroemdste Russische dans bedrijf - en controversiële - dance, The Rite van Lente. Choreograaf Vaslav Nijinsky op muziek van Igor Stravinsky, de dans schandalig was toen voor het eerst in 1913.

werd uitgevoerd: "The Rite of Spring was iets heel anders, ritmisch zo complex, tonaal zo moeilijk," zegt conservator Sarah Kennel. "Nijinksy choreografie was gewoon verbijsterend om het publiek. Hier was Nijinsky, één van de grootste dansers in de wereld, en hij werd zijn dansers te dwingen om stempel te zetten in, naar beneden te springen op en. De beweging was zo moeilijk en vreemd het was de antithese van alles wat ballet ooit was geweest."

Diaghilev was "een cultureel ondernemer" en een "opportunist," zegt Kennel. "Hij had een grote neus voor talent. Hij was zeer goed gekweekt zichzelf. Hij had een uitgebreide opleiding als musicus, maar zijn leraar in wezen vertelde hem dat hij had niet genoeg talent."

Dus, in liefde met de kunsten, Diaghilev gepresenteerd Russische kunstenaars in concerten en opera's in Parijs - met de financiering van de tsaar. voor een tijdje, hoe dan ook. Wanneer het geld plotseling verdwenen, Diaghilev gedraaid van opera tot ballet. Kennel legt uit: "Ballet was veel minder duur dan de opera om te produceren."

Als Diaghilev ging ballet doen, wilde hij voorbij het keizerlijk hof dans tradities te krijgen - de klassieke tutu's en dergelijke. Hij had Amerikaanse danseres Isadora Duncan bekeken in St. Petersburg en was onder de indruk van haar natuurlijke, los en moderne stromingen.

Diaghilev wist dat sommige Russische choreografen en dansers, die ook te popelen om iets nieuws waren. In 1909, telegrafeerde hij een theater manager in Frankrijk met zijn worp. Hij zei dat hij de beste balletgezelschap zou brengen in de wereld tot drie optredens per avond te doen. In 1911 werd het bedrijf gevestigd in Parijs en het verkennen van de wereld.

The National Gallery Ballets Russes show ondertitel "Toen Art danste met Music" omdat avant-garde kunstenaars ontwierp de decors en kostuums. Picasso gemaakt kubistische jassen; Henri Matisse maakte een tinseled, geel satijn gewaad; en Coco Chanel, die een beschermheer was, deed weinig wol badpakken voor een dans.

Set designer Alexander Schervashidze vergroot en gereproduceerd een schilderij van Picasso, om te dienen als een front gordijn voor "The Blue Train" (1924). 2013 Estate van Pablo Picasso / Artists Rights Society (ARS) verberg bijschrift

De Ballets Russes werd het ding om te zien. En de echte magneet - degene die de stoelen vol gehouden - was Nijinsky, de danser en choreograaf. Prachtig, met brandende donkere ogen, fantastische jukbeenderen en het lichaam van een danser, werd hij een grote ster.

Het voelt bijna als moord is hoe de 21-jarige componist Jonas Tarm beschreef de recente annulering van een optreden van de New York Youth Symphony in Carnegie Hall van zijn bekroonde stuk maart tot en Oblivion. Het beschrijven van zijn stuk zoals gewijd aan de slachtoffers die hebben geleden aan wreedheid en haat van oorlog, totalitarisme, polariserend nationalisme - in het verleden en vandaag had de winnaar van de prestigieuze eerste muziekconcurrentie muzikaal geciteerd uit zowel Oekraines Sovjet-Era Anthem en de Horst Wessel loog, het officiële nummer van het nazi-feestje. Tarm maakte het niet duidelijk dat hij het daarvoor was - of waarom - in zijn programma notities.

In een langdurige openbare verklaring verklaarde de leidinggevende bestuurder van de jeugdsymfonys dat gezien het gebrek aan transparantie en gebrek aan ouderlijke toestemming om met deze muziek in contact te komen met deze muziek die we niet kunnen blijven werken aan het programma. Term verdedigde krachtig het recht van muziek om voor zichzelf te spreken en beschreef de verhuizing door Nyys als een daad van censuur. (Het is trouwens nog steeds illegaal om het Horst Wessel-nummer in Duitsland te spelen.)

de vraag of muziek, een verzameling van Sonic-trillingen, kan alles betekenen - en zo ja, hoe we moeten reageren op die betekenis - is een oude en vexed één, die we nog steeds niet dichter bij het beantwoorden zijn. Klassieke muziek kan de reputatie hebben om een ​​verfijnd en vrij gierig genre te zijn, maar controverses en schandalen zijn er in zijn geschiedenis in overvloed - overweeg de voortdurende provocaties van Wagner of Stravinsky, wiens rite van de lente de meest legendarische rel in de muziekgeschiedenis aanwielt. Hier zijn enkele andere klassieke werken die een Hullabaloo hebben veroorzaakt - of het nu gaat om politieke, tekstuele of esthetische redenen - in de afgelopen paar eeuwen.

het verhaal achter de toewijding van de derde symfonie van Beethovens is het spul van de muzikale legende. Zoals BBC Broadcaster Tom Service schrijft: stel je voor als gebeurtenissen niet ingeloepen, en Beethoven had vastgezet aan zijn oorspronkelijke plan, en zijn derde symfonie was de Bonaparte genoemd. Stel je voor dat de uitlegging en analyse van interpretatie en analyse zou zijn gegaan om het stuk uit te lijnen met het Napoleontische project, de humanistische idealen en de all-too-menselijke historische realisatie.

Napoleonic beschrijft zeker de schaal waarop Beethoven het werk bedacht - hij schetst zelfs een programma van het leven van Bonapartes binnen de bewegingen van de symphonys - tot het moment in 1804 toen hij op de hoogte was dat Napoleon zelf keizer had gestileerd. De oorspronkelijke toewijding aan Bonaparte werd gedetailleerd: Beethoven kondigde aan dat Napoleon een tiran was, die zich superieur aan alle mannen zal denken en de EROICA van de symfonie opnieuw genoemd.

de symfonie was ook controversieel muzikaal, waardoor Beethovens Great Admirer Hector Berlioz om op één punt uit te ronden, als dat echt was wat Beethoven wilde ... het moet worden toegelaten dat deze whim een ​​absurditeit is!

meneer en beste vriend - u bent niet alleen een kont, maar een kont zonder muziek. Dat was het oordeel van Erik Satie op de criticus Jean Poueigh, die zijn muziek oplaat om te paraderen, een ballet van 15 minuten in opdracht van diaghilevs ballet-russels, dat ook de iconoclastische modernistische verbeeldingsinstellingen van Jean Cocteau en Pablo Picasso bij elkaar bracht. Poueigh selecteerde vervolgens SATIE in een bittere rechtszaak - en won. OOIT DE OFFBEAT EN ECCENTRIC COMPOSER, SATIES SCORE GEBRUIKT DAN-RADISCHE SOUND-effecten, zoals een typemachine, melkflessen, klemmende, geweerschoten, misthorns en sirenes. Avant Garde? Zeker, maar het publiek in de première van Parijs op 18 mei 1917 zijdigde met Poueigh: ze hebben, sissend, en gooiden zelfs sinaasappels in het orkest.

Sommige doelgroepen zouden echter zeggen dat de toekomst van muziek nooit onder een dergelijke bedreiging is geweest. Sinds de eerste uitvoering, in Woodstock, New York, in 1952, zijn Detractors verbijsterd, boos gemaakt en geïrriteerd door 433. Ze misten het punt, de kooi, van dat eerste publiek. Er is niet zoiets als stilte. Wat ze dachten zwijgend was, omdat ze niet wisten hoe ze moesten luisteren, was vol met accidentele geluiden. Je kon de wind buiten tijdens de eerste beweging roeren. Tijdens de seconde begonnen regendruppels het dak te patternen, en tijdens de derde maakten de mensen zelf allerlei interessante geluiden terwijl ze praatten of naar buiten liepen. Maar zoals Julian Dodds recente Ted Talk bewijst, wijst het debat op. Is het zelfs muziek? Jij beslist.

New York Classical Concert-Goers zijn over het algemeen een mooie bevel, maar niet zo op 18 januari 1973. Reichs stuk, gescoord voor vier Hammond Organs en Maracas, was in gebruik genomen door de Boston Symphony Orchestras Visionary Young Dirigent Michael Tilson Thomas, die geen qualingen hadden, inclusief het in programma's naast de likes van Mozart, Bartók en Liszt. (Deze componisten hadden zich andermaal de architecten van muzikale revoluties geweest). Maar de reacties in het publiek die avond in Carnegie Hall liep het gamma van wellustige boegeroep, volgens een criticus, om schreeuwde bedreigingen aan iemand loopt door het gangpad schreeuwen Oké, ik moet bekennen !, om een ​​oude dame bonzen haar schoen op het podium in een poging om de BSO krijgen om te zwijgen.

The Rite of Spring, of Le Sacre du Printemps, Igor Stravinskys historische shocker, een ballet dat shows en viert een meedogenloze menselijk slachtoffer, zal 100 jaar oud volgend jaar mei zijn. De bandwagon van honderdjarige herdenking is het krijgen van een vroege start op donderdag met de New York Philharmonic. Maar in schril contrast met zijn huidige lionization, het was een spectaculaire flop bij de eerste vertoning, door Sergei Diaghilevs Ballets Russes, in het Théâtre des Champs-Élysées in Parijs.

Het was Stravinskys derde ballet voor Diaghilevs bedrijf. De vroegere, Firebird en Petrouchka, waren historisch triomfen. Wat maakte de openingsavond van The Rite historische was het publiek fenomenaal slechte gedrag. Een echte Parijs schandaal! een Russische correspondent verwonderd. Stravinsky dapper gemeld aan zijn vrienden, dingen kwam tot gevechten.

Maar het was niet Stravinskys muziek die deed het schokkend. Het was de lelijke aardgebonden slingerend en stampend bedacht door Vaslav Nijinsky, de grootste danser in het gezelschap, maar een beginner choreograaf, dat het publiek in Parijs, voor wie ballet was alles over zwanen en tutu's en elevatie beledigd. Zodra de fluiters en hooters op gang gekomen, niemand zelfs hoorde de muziek. Het merendeel van de beoordelingen schonk geen aandacht aan Stravinsky deed over hem te benoemen als de componist voordat hij met verve de rare capriolen op het podium en hoe vreemder die in de hal.

genegeerd wordt veel meer verwonden van te worden uitgejouwd, en Stravinsky geconfronteerd met de mogelijkheid van een carrière beëindigen fiasco. Zelfs Diaghilev, de man die Stravinsky had ontdekt en maakte hem beroemd, was het aanbieden van elke aanmoediging deze tijd. Stravinsky schreef een vriend die Diaghilev geeft me verschrikkelijk nieuws over de manier waarop mensen die vol enthousiasme en niet aflatende sympathie voor mijn vroegere werken waren hebben zich tegen deze. En: ik kan gewoon niet schrijven wat ze willen van mij - dat wil zeggen, herhaal mezelf - repeat iemand anders je wilt, maar niet jezelf! - want dat is de manier waarop mensen zich uit te schrijven. Maar genoeg over Le Sacre. Het maakt me ellendig.

Dat was Stravinskys stemming tot april 1914, toen de score werd gered door een concert prestaties onder Pierre Monteux, die verdronken-out première had uitgevoerd. Deze keer gaf hij zo gek Russisch (zoals hij Stravinsky genoemd naar hun eerste ontmoeting) in de nacht van zijn leven. Audible eindelijk in al zijn verpletterende glorie, vrij van Nijinskys raspen visuals, het verdiend Stravinsky wat hij noemde een triomf, zoals componisten zelden genieten.

Na deze betuiging The Rite begon zijn weg, niet als een schok, maar als een moderne klassieker. Diaghilev, terug aan boord, nieuw leven ingeblazen het ballet zo snel als hij kon na de Grote Oorlog, in nieuwe choreografie van Leonid Massine. Zijn bedrijf was nu een troupe van postrevolutionaire emigranten, en de nieuwe productie van soft-trapten de nationale aspect van de bijna plotless scenario, maar een reeks van vruchtbaarheid rituelen en dansen groep en hun gruwelijke hoogtepunt.

Stravinsky beweerde dat zijn muziek was abstract en zuiver: architectonisch, niet anekdotisch, zoals hij het aan een Franse journalist. Na de laatste optreden van het oorspronkelijke bedrijf, in Londen in juni 1929, Diaghilev, met slechts een maand te leven, schreef extatisch dat een recensie in The Times of London zegt dat Sacre zal zijn voor de 20ste eeuw wat Beethovens Negende Symfonie was voor de 19e!

Diaghilev, spinnen zoals gebruikelijk, volledig verkeerd de manier waarop de anonieme recensent voor die krant, schrijven in de koninklijke meervoud, meldde een beetje Overheard partijdige scuttlebutt, zeer waarschijnlijk geplant door Diaghilev zelf. Le Sacre, schreef hij, is absolute ballet, en we zijn zeker van dat het zal komen als het hebben van een betekenis voor de 20ste eeuw te worden beschouwd gelijk aan die van Beethovens koorsymfonie in de 19e. Nou ja, misschien; Ondertussen was er een vrij dun aanwezigheid in stallen en dozen gisteravond, maar de liefhebbers van echte kunst in de galerie toegejuicht naar de echo. Het is duidelijk dat de schrijver vond de vergelijking absurd.

Maar, net zo duidelijk, het was onder zijn huid. Het is inmiddels gemeengoed. Maar wat doen de wrede Rite en de verheven Negende hebben met elkaar gemeen? Beide hebben enorme schaduwen werpen. We leven in de vallei van de Negende, schreef Joseph Kerman, musicoloog en criticus. Dat we niet kunnen helpen.

Voor velen de Negende is een muzikale berg die een verlammende ontzag inspireert. Robert Craft, Stravinskys-assistent tijdens de componisten laatste decennia, was sanguine over de rite, die het de prijsstier die de hele moderne beweging insemineerde. Monumentaliteit van schaal De twee scores delen zeker, wat een extra eerbetoon is aan de rite, slechts de helft van de lengte van de negende. Wat het in lengte mist, is het meer dan in gewicht van het geluid.

Maar op andere manieren zijn de twee tegenstellingen. Pablo Casals, de Great Cellist, werd gevraagd om commentaar te geven op de vergelijking, deze tijd toegeschreven aan Francis Poulenc, een ijverige Stravinskian. Ik ben het helemaal niet eens met mijn vriend Poulenc, Casals Geretresseerd. Om deze twee werken te vergelijken, is niets minder dan godslastering.

Top 5 materjali

Riccardo freda

Debusys Prelude in de middag van een faun is niet aanwezig. Geaccentueerde ritmische drive impressionist-componisten maakten vaak gebruik van een.

Riccardo freda
Stravinsky de rite van de lente

Elk volume van het Woordenboek van World Biografie bevat 250 inzendingen op het leven van de personen die hun tijden vormden en hun stempel op de wereldgeschiedenis hebben achtergelaten. Dit is niet wie. In plaats daarvan biedt elke invoer een onafhankelijke essay over het leven en de carrière van de betrokken persoon. Essays beginnen met een snelle referentiesectie die basisfeiten biedt over het leven en de prestaties van de individuen. De uitgebreide biografie plaatst het leven en de werken van het individu binnen een historische context, en de samenvatting aan het einde van elk essay biedt een synopsis van de individuen in de geschiedenis. Alle vermeldingen sluiten met een volledig geannoteerde bibliografie..

Stravinsky de rite van de lente
Riccardo freda

Begin met Studying Chap 46 Stravinsky. Leer vocabulaire, termen en meer met flashcards, games en andere studietools..

Riccardo freda
Stravinsky

Begin met Studying Chap 46 Stravinsky. Leer vocabulaire, termen en meer met flashcards, games en andere studietools..

Stravinsky
Muziek als discours

Correct antwoord Het is het dominante element van romantische muziek..

Muziek als discours
Eenheid 2 monster les thema en variatie

Een stijl van compositie die eerst een basisthema presenteert en vervolgens ontwikkelt en verandert.

Eenheid 2 monster les thema en variatie
Justin Rubin-thema en variaties

Ik begin te groeien in het simpele thema en variaties Genre. Dit komt meestal omdat ik me afvraag of je een thema en variatiestuk kent.

Justin Rubin-thema en variaties
Jij en ik, maar meestal mij

Leeftijden van 2 tot 10 Ige Got Music In Meis Een verzameling van Kindergarten Songsthat bevat karaktereducatie, basisafdeling, linker en juiste discriminatie, creatieve beweging, tegenpolen, basisafdeling, alfabet-acquisitie, lichaamsdelen, volgende aanwijzingen, dagen van de week, maanden van de jaar, patriottisme, tellen, en.

Jij en ik, maar meestal mij
Kamer Concert Met Strings and Piano

Het idee dat Felix Mendelssohn verhinderd zijn zus Fanny Hensel, het publiceren van haar composities staat centraal in biografische voorstellingen van haar aan, voor een ....

Kamer Concert Met Strings and Piano

Lemmikud täna

Aandacht vereiste cloudflare

Bekijk Hervorming Music op Beatport.

The Music Tree Piano Series Methode Books

De muziektree-serie blijft de ontwikkeling van volledige muzikaliteit door de beginner te voorzien van heerlijk en gevarieerd repertoire.

Aandacht vereiste cloudflare

De neoklassieke beweging in muziek omvatte ruwweg het antwoord van de jaren 19201950 Cource Music-app 4

Muziekgeschiedenis IV Eindonderzoek 1 Flashcards

Begin met het studeren van MUS 375-finale. Leer vocabulaire, termen en meer met flashcards, games en andere studietools.

Aandacht vereiste cloudflare

Materiaaltype Notes Professor Kammen Klasse Intro aan Muziek Onderwerp Muziek Universiteit Oklahoma State University Stillwater Term Spring 2010

Aandacht vereiste cloudflare

Essay door Valerie Spanwick

De Sant Andreu Jazz Band Ons nieuwste Jazz Stars Are FromBarcelona

Boys Het leven is de officiële jeugd magazine voor de Boy Scouts of America. Gepubliceerd sinds 1911, het bevat een beproefde mix van nieuws, natuur, sport, geschiedenis, fictie, wetenschap, strips, en Scouting.

Aandacht vereiste cloudflare

Jazz keerde het afgelopen september op een grote manier terug naar Barcelona, ​​met het jaarlijkse vierdagen muziekevenement genaamd Jazzing Festivalor eenvoudig, jazzend. Het was de achtste dergelijke jazzing, gemaakt door en met Mr. Joan ...

Aandacht vereiste cloudflare

Begin met het bestuderen van Music Appreciation Final. Leer vocabulaire, termen en meer met flashcards, games en andere studietools.

We gebruiken cookies
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat we u de beste ervaring op onze website geven. Door de website te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies.
STA COOKIES TOE.